» 24 september 2017

De klokken luiden morgen voor Gerard

Redactie | 18-07-2017


SCHIEDAM - Gerard van den Bosch groeide in korte tijd uit tot een van dé gezichten van de Grote of Sint-Janskerk. Impulsief en energiek als hij was, ging hij ook op die manier aan de slag nadat hij zich een jaar of drie geleden als vrijwilliger bij de monumentale kerk van Schiedams stadscentrum aanmeldde en daar enthousiast ontvangen werd.. Eerst als hulpkoster, later vooral als gids.

En positief, dat was hij ook. Niet veel was hem te veel. Stonden er toeristen op de stoep bij de VVV – bij het I-punt dat sinds vorig jaar in de waag van de kerk gevestigd is – dan werd er zelden voor niets een beroep op hem gedaan. Bij het I-punt ging hij graag buurten, als het in de kerk rustig was.

Gerard was gids in de Grote Kerk in Delft – maar tijdens de restauratie daar was er voor hem niet veel te doen, vandaar dat hij naar Schiedam kwam. Tegen mensen die hij in vertrouwen nam liet hij zich ontvallen dat zijn geloof een flinke oppepper had gekregen, dus in de kerk kwam hij graag: 'Het huis van God'. Daar paste het niet om met een zuur gezicht rond te lopen; maar voor het enthousiasme dat van een gastheer of gids vereist wordt, hoefde Gerard niet veel moeite te doen. Stralend kwam hij zijn gasten vaak tegemoet. Of ze nu uit Portugal, Canada of Rotterdam kwamen.

Eens wijs mens weet dat positiviteit en enthousiasme nooit zo maar komen. Het is vaak een gevolg van goed hebben weten om te gaan met het verdriet dat je in je leven hebt meegemaakt.

Gerard kwam uit een 'gewoon' Schiedams gezin. Pa werkte bij Van den Tempel, op vrijdag naar de camping, samen met pa, ma en zijn broer. Hij ging zelf 'de zorg' in en werkte daarin nog tot voor kort. Nachtdiensten deed hij graag – en dan gelijk door naar de kerk om een groep ontvangen, als het zo uitkwam.

In zijn vrije tijd was hij actief bij veel typisch Schiedamse organisaties: bij de molens, het Jenevermuseum, in de basiliek en recent ook in de Havenkerk. Een van zijn mijlpalen was de openstelling van de toren van de Grote Kerk. Voor een piekie naar boven op woensdag. Maar als het dinsdag was en Gerard was in de buurt, dan... geen probleem. Vaste prik was dan ook de consistoriekamer in de kerk, die met het goudleerbehang – Gerard raakte er in zijn rappe tempo niet over uitgepraat.

Een goed voorbeeld van zijn enthousiast was ook dit keer dat Gerard ineens op tv was. RTL 4 zette hem op beeld, 's ochtends heel vroeg voor paleis Noordeinde in Den Haag, uitgedost in het oranje. Het was de derde dinsdag in september en Gerard hield van het koningshuis.

Gerard had een man, Bas, en samen kwamen ze graag bij Klein Thalia. Daar was het gezellig en was er altijd een willig oor om je verhalen aan te horen, vertelde Gerard op zijn Cheers.

Mensen die hem daar en in de kerk meemaakten, noemen en roemen behalve zijn enthousiasme en ook zijn humor. Een verhaal door Gerard verteld had altijd een clou en maande de lachers onder zijn gehoor tot actie.

Verhalen vertellen deed hij ook op Facebook, op zijn eigen pagina, over mooie plekken en mooie kerken bijvoorbeeld, over geschiedenis, maar ook bij 'Je bent een Schiedammer Als', de site met nostalgisch beeld en verhalen over Schiedam. Mensen volgden hem en liketen hem, hij wist mensen mee te krijgen. Moest je niet te veel eigen ideeën inbrengen, want als Gerard iemand iets in zijn kop had... Maar met een knipoog of compliment was de goede sfeer gauw weer hersteld.

Goeie smaak, had'ie ook. Aanwezig was hij. Parmantig, typeert iemand. Ondeugend, als het ging om het dwarszitten van die man die maar bleef klagen over het gelui van de kerkklokken; als die de afgelopen tijd op onlogische tijden luidden, dan kon je er staat op maken dat Gerard ze had aangezet.

Nog niet zo lang geleden bleek hij ziek. Ernstig ziek. Waarschijnlijk talmde hij te lang met naar de dokter gaan. Het werd vermoeiend om de toren te beklimmen, maar Gerard deed het toch, tot een paar weken geleden. Toen volgde het bericht dat de medische wetenschap niets meer voor hem kon doen. Gerard verbleef korte tijd in hospice De Margriet. Afgelopen zaterdag overleed hij daar. Op 49-jarige leeftijd.

Zijn uitvaart – uit de Grote of Sint-Janskerk – is morgen, woensdag, vanaf half tien. Dan luiden de klokken voor hem.


Met dank aan Romy Landegent en Paul van Wijngaarden


« Terug