» 23 september 2017

Afscheid van een sportman en onderwijzer

Ted Konings | 24-08-2016


SCHIEDAM – Een echte sportman en een echte onderwijzer is veel  te vroeg afgezwaaid. Morgen is het afscheid van Frank Woutersen, man van Helga en vader van Adam en David. Op zijn 62 ste.

Frank Woutersen onderwees een generatie kinderen in Schiedam. Piepjong was hij eigenlijk nog toen hij in 1974 aan de slag ging op de Sint-Willibrordusschool in de Gorzen. Zijn vader zag dat niet zo zitten, 'want maar de Gorzen' en zelf kwam het gezin van het Frans Halsplein. De nieuwkomer moest het stokje overnemen van de laatste religieuzen die op de school stonden, letterlijk en figuurlijk een breuk in de tijd.

Frank zelf was er een van een nieuwe generatie, opgegroeid in de jaren zestig: anti-autoriteit, vol ideeën over een nieuwe inrichting van de maatschappij. Zo kwam hij voor de klas – en wie zal zeggen of het 'meneer Woutersen' waarmee de kinderen hem aanspraken, in zijn ogen eigenlijk ook niet veel te truttig was. En ook toen al was het knokken tegen de tekenen die eigenlijk bij een latere tijd hoorden: efficiëntie en schaalvergroting. De school was te klein om te blijven bestaan; kort na zijn begin moest een van de vijf leraren van de school eruit, maar Frank Woutersen kon blijven. En hij wist met zijn collega's de school ook een nieuwe toekomst te geven.

Het lek kwam boven, zo slecht ging het niet in de Gorzen; Woutersen verving zijn collega/schoolhoofd op zeker moment, we zitten al een eind in de jaren tachtig. In 1987 realiseerde Frank als hoofd de nieuwbouw van de school, na de fusie met de kleuterschool. Enkele jaren later was het tijd voor iets anders.

Woutersen had toen al lang en breed kennisgemaakt met Helga. In 1982 trouwden zij, met Adam en David als resultaat van hun liefde.

Druk in het werk of als vader – sport was er altijd in het leven van Woutersen. Wat wil je ook met vier broers en twee zussen, in een echt 'Excelsior-gezin'. Dit seizoen zou Frank vijftig jaar lid zijn. Bij Excelsior'20 speelde hij op vele podia een rol: van eerste elftalspeler in de jaren zeventig, in jeugdcommissies, als elftalbegeleider, cricket-scorer van het tweede en als lid van het hoofd- en voetbalbestuur. Zijn benoeming tot Lid van Verdienste van de Thurledeclub was min of meer 'logisch'.

Na de Gorzen volgenden andere scholen, ook in het speciaal onderwijs. Bij de Regenboog in Maassluis had hij zijn laatste directeursfunctie, maar daar ontvouwde zich zijn ziekte al, is achteraf duidelijk. Op 't Visnet in Vlaardingen werd hij weer onderwijzer. Maar Alzheimer is niet te stoppen, en functioneren als vanouds, dat kwam er niet meer van. Sporten bleef nog lang mogelijk, 'peren' tegen een bal. Maar zelfs dat moest Frank Woutersen opgeven; de laatste tijd woonde hij in Driemaasstede, een geriatrisch centrum.

Morgen, donderdag 25 augustus, nemen zijn vrouw en zoons en ieder die wil afscheid van Frank Woutersen, vanaf elf uur op begraafplaats Hofwijck in Overschie. Aan hen - ook sportief, ook in het onderwijs - gaat het stokje over.


« Terug