Radar Love ijlt in Schiedam na

12-03-2021 Uit Redactie


SCHIEDAM – Schiedam komt iets achter de golf van medeleven met Golder Earring-gitarist/zanger George Kooymans: rond half twaalf vanochtend klinkt over het centrum van de stad Radar Love.

Gisteren al viel op veel plekken in Nederland dat nummer van de Haagse band te horen, zeker in de buurt van kerktorens met een carillon. Het was de verjaardag van Kooymans, die 73 werd. Hij lijdt aan de ziekte ALS en zal niet meer spelen. Fans van hem en de Earring bedachten dat het als hart onder de riem wel mooi zou zijn als op zoveel mogelijk plekken aan Kooymans zou worden gedacht. Zij bedachten dat het met ‘roadsong’ Radar Love goed zou zijn als mensen die in de auto zouden horen, vandaar het tijdstip kwart over vijf gistermiddag.

Gerard de Waardt is beiaardier in Schiedam, samen overigens met Marianna Marras. Hij speelt in Schiedam op de even weken, met name op vrijdag-marktdag, op het carillon van de Grote of St.-Janskerk. Maar hij heeft ook de Groote Kerk in Maassluis in zijn beiaardiersportefeuille. Dus klonk in de eerste stad aan de Waterweg gistermiddag Radar Love over de huizen en mensen. “Er was wel veel wind”, aldus De Waardt vanmorgen. Dat is voor hem toch niet zo erg, je waait de toren niet uit. Maar voor het publiek scheelt het wel: in een regenbui naar de verwaaide klanten van het klokkenspel blijven luisteren, dat is niet zo veel mensen gegeven.

Voordeel is wel dat De Waardt is ingespeeld, als hij rond half twaalf dadelijk Radar Love over Schiedam uitstrooit. Zelf is hij bescheiden – ‘ik hoop dat het herkend wordt’- maar na een leven in de muziek moet de hit uit 1973 hem toch niet voor al te grote problemen stellen. Alhoewel: muziek is nooit eenvoudig, ook al ben je 78: het Schiedamse carillon kent drie octaven, dat in Maassluis vier, dus aanpassen is nodig. 38 Klokken, dus tonen, heeft De Waardt in totaal zodadelijk tot zijn beschikking.

Hoe gaat dat eigenlijk, zo’n nummer spelen? Uit het hoofd gaat het eigenlijk niet. “Ik haal meestal een uittreksel uit de bibliotheek”, aldus De Waardt. Uitgeschreven voor gitaar bijvoorbeeld. Dan met een marker zo wat stukken eruit of erin – ‘een lange solo van een bassist bijvoorbeeld’, even goed kijken naar de harmonisatie, en dan is het spelen. Muzikanten weten ongetwijfeld hoe dat werkt, voor niet spelers blijft het een wondertje. En dan te bedenken dat een beiaard met stokken wordt bediend, dus het bespelen lijkt in niets op harmonieus pianospel, maar gaat gewoon met je vuisten.

Het is voor De Waardt niets nieuws om een popnummer op die manier op te pakken. Zo doet hij het in principe alle vrijdagen dat hij speelt. Hij brengt een mix van oud en nieuw, van klassiek en pop. “Ik speel ook nog in een jazzbandje.” En hij is de organist van de Immanuëlkerk in Maassluis – die zeshoekige kerk in het centrum. Zodoende valt dadelijk een veelzijdig muzikant te horen in een eenvoudige aubade aan een andere muzikant met grote verdiensten. Om half twaalf te horen in het centrum.

De opname hierboven toont De Waardt gisteravond in Maassluis.



Gerelateerd