Jack Kerklaan is met 'n glimlach op zijn gezicht overleden

Foto: Louise Melchers

SCHIEDAM - Jack Kerklaan is gistermiddag, vredig en mét een glimlach op zijn gezicht, ingeslapen. Hij was thuis en in het bijzijn van zijn echtgenote Cecilia, zijn zoon Kicko en zijn dochter Chelsea.

Hij had iets met 16. Jack Kerklaan werd op 16 mei 1960 geboren. Gistermiddag om precies 16.16 uur overleed hij. JFK, verder onder meer ook bekend als Captain Jack, was al enkele jaren ziek, maar de laatste maanden ging hij snel achteruit. Tot in de laatste weken toe was Jack het die andere mensen opbeurde in plaats van andersom. Hij is waarlijk tot het gaatje gegaan, maar gistermiddag om 16.16 uur dus hield het definitief op voor hem. 

Zaterdag 28 februari vindt in Vlaardingen in besloten kring een bijeenkomst plaats voor enkele genodigden. Daarna gaat de rouwstoet naar Schiedam, om op de Buitenhavenweg, ter hoogte van het aan de overkant van de Buitenhaven gelegen Loopuyt-pand stil te houden. Dat zal om circa 17.00 uur zijn (belangstellenden graag om 16.45 uur aldaar op de Buitenhavenweg verzamelen). 

"Sjakie was niet een man van afscheid nemen, wel van een 'feessie', daar draaide het bij Jack toch om. Het leven een feest en er zomaar tussenuit piepen, nee dat wilde Jack niet. Met dat in gedachte houden we dus even stil, en stappen mijn moeder, broer en ik wellicht uit. Zo wilde Jack het", zegt Chelsea. "Daarna rijden we door en zal Jack in besloten kring gecremeerd worden. Later in het jaar houden we een officieel 'memoriaal'. Daar zal ook het boekje over Jack, met zijn onsterfelijke wanlijners, met foto's en teksten van anderen over hem, worden gepresenteerd."

Voor de uitgave van het boekje loopt een crowdfunding. Daarover schreven we in dit artikel, met daarin een link naar de actie:  "Wij houden van taal, van cultuur en van Jack" 

We citeren de wanlijner van Jack uit Dé Rotterdamse Scheurkalender 2026, op het blad voor 28 februari:

"Ergens in deze wereld

vol wellende wee,

zoeken wij ons twee.

Edoch..., op 'n gegevenblik,

in die immens weidse randomisé

vloeien onze tranen

op zeker weer samen,

kan ik je, in vertrouwen

medegedeeld, beamen

eh be-amen."