Categorieën

Service

'We zijn hier toch van de 'geen woorden, maar daden'?!

'We zijn hier toch van de 'geen woorden, maar daden'?!
Politiek

'We zijn hier toch van de 'geen woorden, maar daden'?!

  • Ted Konings
  • 22-11-2023
  • Politiek
'We zijn hier toch van de 'geen woorden, maar daden'?!

Proef de Plantage; foto: Sander Krijger


COLUMN - Op deze verkiezingsdag laat ik alle gedachten over politiek, partijen en kandidaten, programma’s en polls, stemmen en regeren nog eens de revue passeren. Het was me nogal wat, de afgelopen tijd! Heb ik niet te veel tijd verdaan met het kijken naar al dat geklets? Nah, het hoort er ook een beetje bij toch: als burgers in een democratie moet je je ogen en oren openhouden, meeleven, geven om wie het bestuur van het land (gaan) vormen.

De beleving zweeft een beetje tussen een spel - gisteren de voetbalwedstrijd helemaal gemist - en bloedserieuze ernst. Nogal eens wordt gesteld dat het gaat om ‘de toekomst van ons land’, dat er wordt gekozen tussen de totale ellende en een stralende toekomst. Denk niet dat veel mensen dat zo beleven, als ze over pakweg een jaar de Tweede Kamer in actie zien. Nogal wat in ons land gaat gewoon door zoals het gaat - en vergeet ook de ambtenaren niet. En dat is misschien maar goed ook.

Want wat is er allemaal wel niet beloofd de afgelopen weken: wel kerncentrales, geen kerncentrales, wel windmolens, geen windmolens. Grenzen dicht, maar wel genoeg mensen om onze vuile klusjes te doen. Staatkundige vernieuwingen, maar ook stabiliteit. Bouwen, bouwen, bouwen, maar niemand zei hoe. Meer regio, minder Europa, maar wel volop steun voor Oekraïne, alhoewel het geweld in Israël en Gaza meer mensen lijkt bezig te houden. 

En de portemonnee, dat is toch de maag van de kiezer, waar de liefde gewogen wordt. Hoger minimumloon, werken moet meer lonen, van toeslagen moeten we af. Pensioenen, te moeilijk, hebben we het niet over. Bedrijven moeten kunnen concurreren, maar niet alle bedrijven zijn meer even welkom in het land - distributiecentra, daar lijkt niemand van gecharmeerd. Maar wel onze pakketjes op Dirty Friday in de bus. Innovatie, door onze knappe koppen goed te gebruiken, daar moet het land het van hebben, maar nu worden die knappe koppen wel erg in de watten gelegd met belastingkortingen. En dat maakt huizen hier of daar onbetaalbaar.

Bestaanszekerheid, armoedebestrijding. Kinderen moeten kunnen sporten en op muziekles, en de energierekening omlaag - zegt Pieter Omtzigt. Maar de markt moet het werk doen, behalve dan als we het zonder Russische olie en gas willen doen, dan betaalt de overheid miljarden. En de zorg, dat moet ook maar niet langer een markt zijn - je wilt toch geen concurrentie over jouw gezondheid? 

En waar het geld daartoe vandaan komt? Schrappen van ontwikkelingssamenwerking, wil Dilan. Maar vluchtelingen moeten in de regio worden opgevangen. Het Wopke-Wiebes-fonds, dat is ook goed voor miljarden. Maar daar wilden we toch juist al die knappe koppen mee aan het werk zitten, voor de innovaties en schone werkgelegenheid en geld verdienen…?

Zo is de verkiezingskoorts ook een soort dronkemansroes. Met gratis bier. Een vroege Sinterklaasavond misschien ook: dames en heren politici, willen jullie maar even onze verlanglijstjes afwerken?! De geestelijke leeftijd van de gemiddelde kiezer lijkt soms niet die van de gelovers in de Goedheiligman te overkomen. Maar de kiezer heeft altijd gelijk!

En wie de grootste bek heeft, die heeft nog wat meer gelijk, en wint. Nou ja, wie het best debatteert, wie het vlotst van de tongriem is gesneden, wie zijn beleid het best in een paar zinnen van niet meer dan tien woorden kan vervatten. Geloven we echt dat een verkiezing een debatwedstrijd is? Geloven we echt dat de complexe werkelijkheid in drie zinnen te begrijpen is, en ook nog te vertolken in beleid dat er toe doet?!

Als de kandidaten die dingen naar onze gunsten al die moeite nemen. ‘Ik sta aan jouw kant’ schijnt ook al genoeg om de kiezer te paaien. Alsof we vandaag allemaal aan dezelfde kant staan, allemaal dezelfde oplossingen zien voor de problemen die we ervaren. 

En dat zijn er nogal wat: armoede, milieuvervuiling, oorlog aan de buitengrens van Europa. Ordehandhaving en misdaadbestrijding die kampen met te weinig krachten, opgewassen voor de taak. Hetzelfde geldt voor het onderwijs, de kinderopvang, de thuiszorg en de ouderenzorg. Vervuiling, verruwing, teruglopende solidariteit, gebrek aan vertrouwen in de toekomst. En een politiek die te ver van ‘het gewone volk’ lijkt losgezongen. En uitblonk in gebrek aan daadkracht.

Maar we leven in een geweldig land, zeggen sommigen. En natuurlijk is dat zo, als je Nederland vergelijkt met heel veel andere landen, waar de armoe veel groter is, de rijkdommen veel ongelijker verdeeld, waar de onderlinge haat niet te stoppen is en oorlog woedt. Waar bestuurders er alleen maar voor het eigen gewin zitten en waar een staatsapparaat er vooral is om de burgers onder de duim te houden. 

Het kan echter beter, daar zullen nog meer mensen het over eens zijn. Prik daarom door alle verkiezingspraatjes heen, zou ik zeggen. Kijk even verder dan strategisch stemmen en afkeer van bepaalde kandidaten of partijen. Waar komen we met elkaar nu echt mee verder?  

Nou, zo moeilijk is dat nu ook weer niet. Wij zijn hier toch van ‘geen woorden maar daden’? Kijk naar wat de kandidaten en partijen hebben gedaan. Hebben ze een goede inbreng gehad? Goed beleid verdedigd, slecht beleid aan de kaak gesteld? Hebben ze laten zien een visie te hebben waar het met ons land heen moet? Zijn ze in staat om die ideeën voor het voetlicht te krijgen en er politieke meerderheden voor te krijgen? Zou je het landsbestuur aan ze toevertrouwen….

Nou dan, zo dus!