Werk in uitvoering. Sport in beweging

SCHIEDAM - Annie M.G. Schmidt heeft in Schiedam op kamers gewoond aan de Lange Haven en als stagiaire in de bibliotheek gewerkt, toen gevestigd aan de Lange Haven 131. Wie is er niet opgegroeid met een verhaaltje van haar, rustgevend vóór het slapen gaan? Als kind, als ouder, of inmiddels in beide rollen? De niet-meer-zo-piepjongen onder ons zullen zich het pand aan de Lange Haven 131 nog wel in de bibliothecaire functie kunnen herinneren. Het was er heerlijk struinen tussen de boeken, en hoe hoger je in het pand over allerlei krakende trappen kwam, hoe stiller het werd. Het paste bij de geheimzinnigheid die een nog niet opengeslagen boek heeft, net voordat je het openslaat en begint zijn geheimen te ontfutselen. Afgelopen herfst werd het pand via een executieveiling verkocht.

De bibliotheek was al sedert decennia gevestigd in het Stadskantoor, maar keert binnenkort terug, naar de meer dan het Stadserf literair aandoende Lange Haven. Op nummer 141. Een paar deuren verderop dus. Maar wel een brug verder. In de Korenbeurs, een pand geschikt voor toepassingen van ping-pong tot binnenhuisdesign, of alles wat er tussenin ligt. En al helemaal geschikt voor een bibliotheek, als we ons bedenken dat dat een omgeving moet zijn die uitnodigt tot lezen. Voor lezen heb je licht nodig en dat is er in overvloed, vooral als de zon door het prachtige glazen dak wil schijnen. Er wordt nog volop verbouwd in de bibliotheek, voordat deze op 6 juni officieel geopend kan worden. De kunstgrasgroene ligbedden in de leesbinnentuin, die de bibliotheek wil gaan zijn, staan al klaar. Aan de bar, die door het nabijgelegen De Beurs geëxploiteerd zal gaan worden, wordt hard getimmerd. Nog volop werk aan de winkel voordat de boeken verhuisd gaan worden eind mei. Zoals ook in de rest van de stad volop gewerkt wordt aan een nog mooiere stad. Als we fietsen aan de bibliotheekkant (zowel de oude als de nieuwe) van onze mooie Lange Haven, zien we eerst de Appelmarktbrug, die nu onder handen genomen wordt, wat iets meer tijd nodig zal hebben dan begroot. Overigens, het gebruik van de metalen afschermingshekken is populair in de stad.

Rond de sluis bij de Beursbrug zien we aan beide kanten van de brug lange rijen van die, op zich niet zo fraaie, hekken staan. Ook bij De Waag stuiten we op een kwadrant afgeperkt door wat hekwerk. Maar okay, het is voor het goede doel: een uiteindelijk gave en mooie oude stad. Ook in de ‘nieuwe stad’ worden de hekken ingezet. Neem de nog helemaal niet oude panden aan de Parkweg, waar passanten door de hekken tegen steenval beschermd dienen te worden, hetgeen inmiddels een weinig verfraaiend schouwspel oplevert (een verweesde fiets blijft er dagenlang onberoerd). Dit tafereel is niet meer van tijdelijke aard te noemen, het begint langdurige trekjes te vertonen. Je zult er maar wonen/werken.

Verder op de Parkweg passeren we een deel van Nieuwland, waar door slopershamers in de afgelopen jaren korte metten mee is gemaakt. Waar in 1968 de nieuwbouw van HBS en Gymnasium werd geopend. Een gebouw dat nog niet zo lang geleden in een modern STER-spotje figureerde, maar dat inmiddels met de grond gelijkgemaakt werd en opnieuw werd gebouwd. Lyceum Schravenlant heet de school nu. Het Stedelijk Gymnasium is overigens al weer vele jaren een paar kilometer verderop gevestigd.

Nieuwland, waar je in een viszaak een op je kibbeling azende meeuw ziet zitten op de overgang van Bosporus naar Maas. Nieuwland, waar een groot aantal van de 'vierhoge liftloze flats' inmiddels is gesloopt en waar nu luxere koopwoningen staan. Er komen meer van die woningen in het gewilde hogere segment bij. Achter een grillig landschap van kleibrokken, doemt de nieuwe parkwijk op. Met naast het nieuwe rijtje eengezinswoningen een galerijflat. Zo'n zelfde flat verdween reeds om plaats te maken voor de inmiddels niet meer weg te denken metro. Waardoor het ook mogelijk werd om een skateboardbaan aan te leggen en een brandweerkazerne.

Verderop in het park is een eenzame graafmachine bezig om de puinhopen van afgebroken volkstuinhuisjes op te ruimen, zodat het cricketveld dat er ligt, gebruikt kan gaan worden waarvoor het bedoeld is. De sportcomplexen die er liggen, krijgen de komende jaren overigens te maken met een verkaveling. Sommige clubs blijven op hun eigen stek, andere verhuizen, of moeten verplicht gaan samenwonen. Andere clubs komen zelfs op het dak van een nieuwe snelweg, waarvan het tallud al decennia klaar lag, om na jaren van strijd tot een tunnel te worden getransformeerd. Het kan verkeren. Het is in de woorden van de Gemeente een "schuifoperatie met sport en ontwikkellocaties". De besluiten uit haar plan 'Sport in Beweging' zullen de komende weken in de Gemeenteraad worden behandeld.

In een stad die zo tegen Rotterdam aanligt, zullen de inwoners in dezelfde dynamiek met hun stad meebewegen als in de buurstad waarin precies 75 jaar geleden begonnen werd met opruimen.