Wim Franke: "Is er een volgend leven, dan word ik weer huisarts"

30-07-2017 Gezond Redactie

SCHIEDAM – Het is weer terug bij zijn roots. Wim Franke uit Olhao zit vandaag de dag in het fruit. Net zoals het gezin waarin hij ruim 89 jaar geleden werd geboren, in het Westland. In de tussentijd, wel zo'n kwart eeuw, was hij arts in Schiedam.

Voor even was hij terug, afgelopen week. Hij logeerde bij dochter Betty in Schiedam, bezocht er familie en vrienden en kwam vele oude bekenden tegen op zijn wandelingetjes door de stad.

Dat kan ook haast niet anders, want ruim twintig jaar was hij huisarts in Schiedam. Daarna nog een jaar of wat bedrijfsarts bij de RDM. Duizenden Schiedammers kon hij tot zijn patiënten rekenen.

Hij woont al jarenlang in Portugal, aan de Algarve. Daarheen emigreerde zijn dochter Addy, dus toen Franke en zijn vrouw zich een vakantie permitteerden – toen die mogelijkheid er kwam – ging het uiteraard naar Portugal. Hij raakte ook 'weg' van de streek, de zon, het leven in Zuid-Portugal en besloot zelf na zijn pensionering ook te verkassen.

Mensen werken vandaag de dag hard, en op onregelmatige uren. Maar toen Franke in Schiedam werkte, was het niet anders. In ieder geval in zijn geval. Dag en nacht konden zijn patiënten een beroep doen op de arts. “Als ik om half acht de wachtkamer in kwam, zat die meestal al vol.” Dat was in zijn dokterspraktijk, in het grote huis op de hoek van de BK-laan en de Thomas á Kempisstraat.

Als huisarts gunde hij zich de luxe van buitenlandse reizen niet; de patiënten mochten niet verlegen zitten om medische zorg. Vooral de zwangere vrouwen kon hij maar moeilijk loslaten. Dat had te maken met zijn affiniteit met de geboortezorg – hij had ooit coschappen gelopen bij die medische discipline en daar geleerd hoe je een baby ter wereld moet brengen. En dat deed hij als huisarts ook jarenlang, tot zijn dochter Betty het metier overnam.

Wim Franke verhuisde de praktijk naar de Warande, waar hij met enkele andere artsen een ruimte en faciliteiten ging delen. Dat was een eerste voorbeeld van de efficiencyslag die in de medische zorg werd gemaakt.

Het was wel nodig. In zijn eerste jaren, nadat hij de praktijk had overgenomen van dokter De Maeyer, was het aanpoten, want er viel nog veel te leren. Daarna kwamen de kinderen, drie dochters en een zoon, en die vragen ook hun aandacht. “Ik probeerde wel om op bepaalde vaste momenten van de dag bij mijn gezin te zijn”, maar in principe ging het werk de hele dag door. Want als de dokter nodig was, dan ging die.

Veel klachten van zijn vrouw leverde dat niet op. Die hielp mee in de praktijk, als 'doktersassistente'. Zijn lief leeft niet meer, maakte nog wel de gang naar Portugal mee. Ook het verdriet, om het verlies van hun zoon – een van de slachtoffers van de vliegramp in Faro.

Maar Franke kijkt, alles overziend, dankbaar terug op zijn leven. Met pretoogjes in gesprek. Hij vult zijn dagen als 'planter' aan de Algarve: met sinaasappel- en bananenbomen op zijn flinke stuk land. Zoals hij begon, in dat eenvoudige gezin in het Westland. Na een leven met bergen en dalen staat Wim nu in het leven als een dankbaar mens, nog altijd speels. Want het is zo belangrijk om open te staan voor nieuwe mensen en nieuwe ervaringen, zo weet hij. Ook al heb je er al zo veel meegemaakt. Daarom, als hij het voor het zeggen had, en nog eens een nieuw leven zou krijgen: “Ik zou zo weer huisarts worden.”

Franke gaf onlangs een interview aan Stadsomroep Schiedam. U treft het hierbij aan.