Kruithof bouwt aan kunstwerk

SCHIEDAM - Drie- tot vierduizend boeken. Die stapelt Anouk Kruithof dezer dagen op elkaar in het Stedelijk Museum Schiedam; samen vormen zij het kunstwerk 'Enclosed content chatting away in the colour invisibility'.

Kruithof is een van de vijf gegadigden voor de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs 2016. Andere kandidaten zijn Jay Tan, Jan Hoek, Taocheng Wang en Alexis Blake. Het werk van de vijf is vanaf aanstaande zaterdag in het Schiedamse museum te zien.

De Volkskrant Beeldende Kunst Prijs is een oeuvreprijs voor talentvolle kunstenaars onder de 35. Een vakjury kiest de winnaar van de prijs, die tienduizend euro mee naar huis mag nemen. AvroTros mag deze als mede-organisator van de prijs, op tv bekendmaken. Dat gebeurt op 11 december.

Anouk Kruithof (1981) maakt sculpturen, installaties, foto’s, video’s, performances en kunstenaarsboeken die voortkomen uit interacties met het publiek en onderzoek op internet. Ze wil een dialoog aangaan met haar leefomgeving en probeert naar eigen zeggen 'de staat van zijn van de mens van nu te indexeren'. Haar werken bevragen de grenzen van het medium fotografie. “Kruithof knoopt moeiteloos kunst en het dagelijks leven aan elkaar en maakt de vertaalslag van alledaagse observaties naar een abstract kunstwerk op een tere manier inzichtelijk”, aldus schrijver en curator Heske ten Cate, die Kruithof voordroeg voor de prijs. “Zo vertaalde ze haar kritische observaties van stress naar een serie Sweaty Sculptures; fraaie kleurrijke abstracte foto-sculpturen."

In de presentatie die in het museum wordt opgebouwd, toont Kruithof de verschillende manieren waarop het boek een rol speelt in haar praktijk. In het kunstwerk op de foto's worden boeken op kleur geordend tot een soort wand. Het heeft veel weg van een abstract landschap, weergegeven door het gepixelde scherm van een computer. Totdat er iets bijzonders gebeurt - maar dat blijft hier ter wille van de verrassing onvermeld. In het werk wil Kruithof onderzoeken wat de status van het fysieke object is in de gedigitaliseerde tijd; ze wijst daarbij op de immateriële waarde van culturele goederen die vergeten dreigt te worden.