Volksdichter

COLUMN - Op oudjaar heeft Kershawn Rijssel afscheid genomen als stadsdichter van Schiedam. Het is nog maar de vraag of de functie kan worden voortgezet. Daarover volgen gesprekken met de gemeente. Het Literair Genootschap onder wie de lokale 'poet laureate' ressorteert, is namelijk midscheeps getroffen door de nieuwe subsidieregeling van de gemeente met al haar onverwachte afwijzingen en verminderingen.      

Het is een triest teken van het nieuwe jaar waarin we ons al rijk rekenen, omdat Museummolen De Walvisch dankzij steun uit ¨fiondsen¨ niet van de week al dicht moet maar nog drie maanden open blijft. Aan alle kanten wordt duidelijk dat wat Schiedam betreft het feest voorbij is. Het College is zelfs niet bereid een grijpstuiver uit te trekken voor een stadsdichter.

 Wat kopen wij voor een dichter? Batavus Droogstoppel zei het al in de Max Havelaar: 

¨Kunst, cultuur, allemaal onwaarheid. Daar moet je geen geld in steken.

Het heeft weinig zin hier een inhoudelijk betoog tegenover te plaatsen. Van het Stadskantoor valt voorlopig weinig te verwachten. Als de peilingen kloppen krijgen wij na de verkiezingen een college dat in dit opzicht nog erger is. Als Schiedammers niettemin vinden dat het dichterlijk element ruimte verdient in de stad, de kers is op de taart, laat zien dat wij een levendige gemeenschap zijn met gevoel voor het schone en geen barbaarse nederzetting, als we dat met elkaar vinden, dan moeten we het zelf oplossen.

Laat het Literair Genootschap daarom geïnteresseerde organisaties en personen bij elkaar brengen in een culturele alliantie. De eerste daad zal zijn niet het benoemen van een stadsdichter maar een volksdichter. 

Een dichter die met zijn rug naar het stadskantoor staat, maar met zijn gezicht naar de mensen.

Iemand van ons

Een volksdichter. 

Laten we dat doen!

Naschrift: Ik wens U een goed, fantasievol en kleurrijk 2026.