Brief aan Chris Oomen (DSW)

Geachte heer Oomen,

Als verzekerde van DSW heb ook ik in december uw open brieven in de media gelezen. "Vertrouwen is de basis van goede zorg" en "Liever principieel dan commercieel": het zijn maar twee van de titels van uw oproepen naar politiek Den Haag over de hoofden van ons verzekerden heen. Als Schiedamse spreken deze Rotterdamse woorden mij aan: helaas sluiten uw dagelijkse daden hierop niet aan.

'Behandelingen die vroeger onmogelijk waren worden nu dagelijks uitgevoerd.' Gelukkig wel ja, maar helaas valt een goede behandeling van de Ziekte van Ménière volgens DSW hier niet onder. Een ziekte die het dagelijks leven van mensen die hieraan lijden, geheel overhoop gooit. Door plotselinge duizelingen, oorsuizen en gehoorverlies kan een normale dag omslaan in een dagelijkse beproeving die normaal functioneren onmogelijk maken.

In het dagelijks leven ben ik werkzaam in de zorg. Net als u vind ik het belangrijk dat gezondheidszorgproblemen zoveel als mogelijk moeten worden weggenomen. In de kraamzorg ontzorg ik dagelijks jonge moeders die daardoor hun aandacht kunnen richten op hun jonge kind. Als moeder van twee tienerdochters weet ik hoe belangrijk het is dat kinderen op hun moeder kunnen terugvallen. Helaas zorgt Ménière er voor dat dit voor mij niet zo gewoon is als andere moeders. Autorijden is een risico en het komt ook voor dat ik mijn werk niet kan uitvoeren. Wanneer vrienden op bezoek komen kan het zomaar zijn dat ik op bed moet gaan liggen en de volgende dag. weer een beetje in staat ben om op mijn benen te staan. Leven met Ménière is geen leven.

Gelukkig staat de wetenschap niet stil. Alleen gaat die bij onze zuiderburen wat sneller dan bij ons. In Antwerpen kan er een ingreep worden gepleegd die wel langdurig werkt. Dit in plaats van te regelmatige Prednison-injecties. Maar dit heb ik u al gemeld: mijn aanvraag voor deze ingreep is door DSW helaas afgewezen. Of deze keuze principieel of commercieel is, dat weet ik helaas niet. Wel dat hierdoor mijn lijdensweg nog lang niet ten einde is.

Net als u ben ik een loyaal mens. Ontevredenheid over een afwijzing, is voor mij geen reden om de DSW na al die jaren de rug toe te keren. Vertrouwen is echter wel de basis van goede zorg: en dat vertrouwen is bij mij nu wel geschaad. Ik hoop dat u, mijnheer Oomen, mij in elk geval kan vertellen waarom een behandeling die dagelijks uitgevoerd kan worden, voor mij nog steeds onmogelijk is.

Met vriendelijke groet,

Carla de Ruiter


Naschrift van de redactie: Chris Oomen reageert afhoudend op het schrijven. De DSW-directeur geeft aan niet alleen het individuele belang van een zieke te moeten dienen, maar ook het belang van alle verzekerden en dat is kosten laag houden en het onheus inzetten van gelden te voorkomen.
Ook is hij het niet eens met de constatering dat in België medische ontwikkelingen sneller gaan dan in Nederland. "Eerder het tegengestelde." Het lijkt hem daarom op zijn minst opmerkelijk dat de Ziekte van Ménière te behandelen is 'door iemand in Antwerpen en verder nergens anders ter wereld'.
Dat laat echter onverlet dat 'als ze in België iets kunnen dat hier niet kan, het een vergoede behandeling is'. Als de behandeling door het Zorginstituut Nederland wordt goedgekeurd, kunnen DSW en andere verzekeraars niet anders dan die vergoeden. Onder voorwaarden kan dat ook met een behandeling in het buitenland. Het zorginstituut waakt over de kwaliteit van de zorg. Volgens Oomen zijn er, ook in België en Duitsland, 'charlatans die gebruik maken van mensen die veel last hebben van een ziekte en geneigd zijn hen te geloven'.
Oomen reageert onderweg, zonder het concrete geval van Carla de Ruiter te kennen. Hij laat haar situatie nazoeken.