Complimenten voor de kerkgangers

COLUMN - Afgelopen week heeft zich in de Sint-Liduinabasiliek een incident voor gedaan - een tragedie eigenlijk - die daar sinds de legging van de eerste steen in 1878 niet had plaatsgevonden. Tegen het einde van de heilige mis liep een jonge man door het middenpad naar voren, goot een vloeistof uit over zijn jasje en stak zichzelf in brand. Schiedam24 berichtte daar over.

Er wordt vaak nogal meewarig gedaan over de katholieke kerk. Die zou totaal op zijn retour zijn. Kijk maar naar het gebrek aan priesters en het weinige publiek dat nog op de vieringen afkomt. Toen ik nog een kleine jongen was, telden Schiedam en Kethel bij elkaar zeven parochies, allemaal met een pastoor aan het hoofd en een of meer kapelaans of paters ter assistentie. En dan hoorde een stuk van Schiedam-Oost ook nog eens bij een kerk op Rotterdams grondgebied, vlak bij de Franselaan. Alles bij elkaar werkten in Schiedam zo´n twintig priesters fulltime. Daarnaast hadden we in de stad ook nog een nonnen- en een broederklooster. Huize Frankeland en het katholieke ziekenhuis, de Dr. Noletstichting, hadden een eigen kapel.

Daar is niet veel meer van over. Schiedam maakt deel uit van één enkele parochie, die ook Vlaardingen en Maassluis bestrijkt. Er zijn in dat hele gebied nog vijf plekken waar erediensten plaatsvinden, waaronder de Liduinabasiliek. Het hele enorme gebied wordt bestreken door drie priesters van wie er twee parttime werken. Onder hen zijn twee Dominicanen, pastoor Michael- Dominique Machielse en pater Stefan Ansinger, die niet alleen onder zijn parochianen volgers heeft maar ook op de sociale media. Wie een blik werpt op de omvang van de parochie moet wel concluderen dat het parttime vooral theoretisch is.

Dat lijkt inderdaad op neergang. Aan de andere kant schijnt kardinaal Eijk gezegd te hebben dat in Nederland de katholieke kerk van de toekomst een kleine toegewijde bende is, al zal hij dat woord zelf wel niet gebruikt hebben. 

Aan de andere kant: toen die jongen zich aan het eind van de mis in brand stak, toonden de gelovigen grote daadkracht. Ze bleven niet als aan de grond genageld zitten, althans lang niet allemaal. Ze sprongen op. Ze probeerden de vlammen te doven. Iemand gebruikte daarvoor de fles water die hij bij zich had. Dat is wat je noemt kordaat en effectief optreden. Dat was dóórtasten. Ik heb het zelf vijfenzestig jaar geleden op de Jozefschool geleerd. Wij katholieken zaten niet de hele dag onze lieve heer van het kruis af te bidden. Wij kwamen in actie. Er bestond trouwens een wereldwijde organisatie met de naam Katholieke Actie. Die heb je in Spanje en Latijns-Amerika nog steeds.

De Katholieke Actie wilde vooral een bijdrage leveren aan een harmonieuze samenleving. Toch is het optreden van de gelovigen in de Sint-Liduinabasiliek net zo goed een voorbeeld van gebundelde katholieke actie.

Nadat de vlammen gedoofd waren, liep het slachtoffer de kerk uit. Gelovigen belden 112 zodat hij voor de deur al werd opgevangen door de politie en ambulancebroeders. Hij is in goede handen.

De volgende ochtend deed de kerkgemeenschap wat je in zulke gevallen van katholieken mag verwachten: er werd een mis opgedragen voor die arme jongen. 

Hoe dan ook: er zijn veel minder meelevende katholieken dan een halve eeuw terug. maar het zijn wel mannen en vrouwen uit één stuk.