Hoe loopt het af met het Zakkendragershuisje?
- Han van der Horst
- 31-01-2016
- Nieuws
Zie ik het ook zeer zitten? Moeten Schiedammers blij zijn met deze ontwikkeling? In eerste instantie schrik je. Een commerciële partij maakt zich meester van het monumentale Zakkendragershuisje en begint meteen maar te breken. Aan de andere kant had het monumentale pand nauwelijks een functie. Het stond er maar te staan. In het Zakkendragershuisje van Delfshaven – ook een prachtig monument – heeft zich een galerie gevestigd. Daar is iedereen blij mee. Als Jeroen Zeeman het nieuw leven weet in te blazen, is dat alleen maar mooi.
Dat betekent meer dan een doorbraakje om het vloeroppervlak van restaurant Sjiek uit te breiden. De gasten zouden ook kennis moeten kunnen maken met de oude glorie van het gebouw. Op de begane grond staat nog de oude smakbak met toebehoren. Daar dobbelden de oude zakkendragers om door middel van het lot het werk te verdelen. Het zou leuk zijn als in de wat grotere ruimte daarachter, een opstelling kwam die de tijd van de zakkendragers tot leven bracht. Er is genoeg van hun rijke geschiedenis overgebleven en er zijn vast in het historisch depot van het Stedelijk Museum nog wel een paar voorwerpen te vinden. En misschien kun je dat oude smakken nog wel een rol laten spelen in het reilen en zeilen van een hedendaags restaurant, bijvoorbeeld op de samenstelling van een verrassingsdiner. Het moet ook mogelijk zijn om het hedendaagse zakkendragersgilde bij een en ander te betrekken. Zo ontmoeten bedrijfsleven, monumentenzorg en vrijwilligerswerk elkaar.
Jeroen Zeeman en zijn medewerkers kennende, denk ik dat zij voor dit soort initiatieven openstaan. Zij hebben gevoel voor kunst en cultuur. Bovendien weten zij maar al te goed, dat een gast niet alleen komt eten voor de maaltijd, maar ook voor de sfeer en het gebeuren.
Daarom komt het wel goed met het Zakkendragershuisje.