Dochter vertelt over vader en keuze voor De Herbergier

SCHIEDAM - “Vrienden zagen hem vaak nog prima functioneren, maar thuis kon hij zijn eigen bed niet meer vinden"

Een dochter vertelt over haar vader en de keuze voor De Herbergier.

Soms komt er een moment waarop kinderen voor hun ouders moeten zorgen. Een moment waarop de rollen langzaam omdraaien en moeilijke keuzes gemaakt moeten worden. Voor de dochters van een van onze bewoners was dat niet anders.

"Mijn vader is opgegroeid in een arbeidersgezin in Groningen", vertelt zijn dochter. "Hij kon goed leren en dankzij een betrokken leraar kreeg hij de kans om te gaan studeren in Delft. Daar volgde hij de opleiding weg- en waterbouwkunde."

Haar vader bleef altijd een nuchtere man. "Hij stond met beide benen op de grond. Studentenverenigingen waren niets voor hem. Hij hield meer van zeilen, wandelen, fietsen, zwemmen en vakanties vieren. Later werkte hij als docent aan de Technische Hogeschool en vervolgens als projectleider bij de gemeente Delft."

Naast zijn werk was hij bijzonder handig. "Na zijn vervroegde pensioen heeft hij het huis van mijn zus volledig verbouwd. Ook bouwde hij twee zeilboten. Hij was altijd een stille genieter; iemand die niet veel nodig had. Er zijn veel foto's van hem met een sigaretje, een biertje en een tevreden glimlach."

Een moeilijke beslissing
Toen haar moeder in augustus 2025 overleed, kwam er veel op de familie af. Tegelijkertijd liepen onderzoeken naar Alzheimer bij haar vader.

"Mijn ouders behoorden echt tot de generatie van 'niet praten maar doen'. Over ziekte, diagnoses en de toekomst werd weinig gesproken. Mijn moeder was zelf ook ziek, waardoor veel zorgen op de achtergrond bleven."

Na het overlijden van hun moeder namen de dochters steeds meer mantelzorgtaken op zich. Toen werd duidelijk hoeveel moeite hun vader eigenlijk had om zelfstandig te functioneren.

"Wij zagen hoe lastig het voor hem werd om voor zichzelf te zorgen. Toch vond ik het ontzettend moeilijk om voor hem te beslissen dat thuis wonen niet meer ging. Hij had zelf weinig ziektebesef, terwijl onze zorgen alleen maar groter werden. Ik heb me daar vaak schuldig over gevoeld."

Dat gevoel werd soms versterkt door reacties uit de omgeving.

"Vrienden van mijn vader zagen hem een paar uur in de kroeg en dachten dat het allemaal nog prima ging. Maar zij zagen niet dat hij thuis soms zijn eigen bed niet meer kon vinden."

Rust, regelmaat en contact
Toen de keuze voor De Herbergier eenmaal was gemaakt, hoopte de familie vooral op meer aanspraak, ondersteuning en sociale contacten.

De verhuizing zelf heeft haar vader waarschijnlijk maar beperkt bewust meegemaakt. Toch zag de familie al snel wat het verschil maakte.

"Het eerste wat mij opviel was hoe lief het personeel is."

Sinds zijn verhuizing ziet zij dat haar vader, ondanks de voortschrijdende dementie, profiteert van de structuur en ondersteuning.

"Natuurlijk gaat hij langzaam achteruit, zowel lichamelijk als geestelijk. Dat hoort bij het ziektebeeld. Maar de rust, reinheid en regelmaat doen hem enorm goed. Het vaste ritme, het contact met bewoners en medewerkers geven hem houvast. De onrust die hij thuis had over afspraken en dagelijkse taken is grotendeels verdwenen."

Ontzorgd als familie
Voor de familie betekent het wonen in De Herbergier vooral rust.

"Je blijft je als dochter altijd zorgen maken, maar die zorg drukt niet meer volledig op mij en mijn zus. Dat geeft veel rust. En die rust zie ik ook terug bij mijn vader."

Bijzondere momenten zijn vaak klein en juist daarom zo waardevol.

"Ik word blij als ik een foto krijg van mijn vader die met zijn krantje in de zon op het terras zit. Of als ik zie dat hij meedoet met de ochtendgymnastiek. Dan denk ik: dit is precies waarom we voor De Herbergier hebben gekozen."

Ook over het contact met de medewerkers is zij vol lof.

"Van de schoonmaakster tot de verzorgenden: iedereen is ontzettend lief. Mijn vader ervaart het soms zelfs als luxe. Laatst zei hij: 'Ze hebben hier zelfs iemand die de plantjes doet.'"

Een thuis met warmte
Wat voor haar het meest kenmerkend is aan De Herbergier?

"De huiselijkheid, de diertjes en de rust die er hangt."

Als zij andere families één advies mag geven, is het dit: "Volg je eigen gevoel en zorg ook goed voor jezelf. Wij hebben de keuze lang bij mijn vader gelegd, maar hij zou die knoop nooit zelf hebben doorgehakt. Dat begrijp ik ook. Het is moeilijk als de rollen omdraaien. Soms moet je als kind keuzes maken die zwaar zijn, maar uiteindelijk het beste zijn voor iedereen."

Wanneer zij het wonen van haar vader in De Herbergier in enkele woorden moet samenvatten, hoeft ze niet lang na te denken:

"Rust. Structuur. Aanspraak. En goede, gedegen zorg."

Herbergier Schiedam

Nieuwstraat 12, Schiedam

Meer over Herbergier Schiedam →