Entangled, bij Open Art Exchange

Latifa Medjdoub aka Laftmonk, Gogh Flower, 2026, Verstrengelde vezels

SCHIEDAM - Open Art Exchange presenteert met trots Entangled, een duo-solo-expositie met werken van de hedendaagse kunstenaars Latifa Medjdoub aka Laftmonk & Henri Kalama. We nodigen u van harte uit voor de opening, morgen zaterdag 7 november om drie uur, op Hoogstraat 85. Tijdens de opening verwelkomen we graag Latifa Medjdoub, die na haar residency aanwezig zal zijn om meer te vertellen over haar werk en artistieke praktijk. 

De tentoonstelling is te zien tot en met zaterdag 19 december.

Entangled

Entangled onderzoekt de onzichtbare verbindingen die mensen, emoties, materialen en werelden met elkaar verweven. Verstrengeld zijn betekent nauw met iets anders verbonden zijn, in een toestand waarin het ene element onvermijdelijk invloed uitoefent op het andere. De tentoonstelling benadert deze systemen van verbondenheid als levende structuren: complex, instabiel en voortdurend in beweging, zoals ecosystemen waarin elke handeling zowel positieve als negatieve gevolgen kan hebben en orde en verstoring, groei en spanning naast elkaar bestaan. 

Via verschillende, maar met elkaar resonerende abstracte beeldtalen creëren Latifa Medjdoub en Henri Kalama dichte netwerken van kleur, vezels, textuur en vorm. Hun werken roepen systemen op waarin afzonderlijke elementen elkaar overlappen, kruisen, uiteengaan en opnieuw verbinden, en zo complexe structuren vormen waarvan de onderlinge relaties niet altijd direct te ontwarren zijn. Samen gaan hun werken een fysieke dialoog aan. De draden van Medjdoub vormen complexe, architecturale structuren, terwijl de gelaagde kleuren en texturen van Kalama zijn composities een vezelachtige, bijna draadvormige kwaliteit geven. Vezels en draden verschijnen zo niet alleen als materialen of visuele vormen, maar ook als structuren van verbinding: afzonderlijke lijnen en elementen die onderdeel worden van iets dat groter is dan zijzelf. 

Voor Henri Kalama ontstaat abstractie niet als tegenhanger van figuratie, maar als een handeling. Werkend met paletmessen geeft Kalama vorm aan zijn innerlijke onrust, gewaarwordingen en gedachten. Voor hem betekent abstractie niet de afwezigheid van de werkelijkheid, noch vormt zij een afwijzing van figuratie. Integendeel, abstractie probeert bloot te leggen wat essentieel is binnen de werkelijkheid — haar te destilleren, te condenseren en terug te brengen tot haar meest geconcentreerde vorm. In die zin kan abstractie worden begrepen in relatie tot het woord ‘abstract’, zoals dat aan het begin van een wetenschappelijk artikel wordt gebruikt: niet als iets dat losstaat van de werkelijkheid, maar als een beknopte synthese die het wezenlijke behoudt en het bijkomstige achterwege laat. Naarmate herkenbare elementen naar de achtergrond verdwijnen, blijven kleur, licht en textuur over. Voor Kalama zijn kleuren de meest diepgaande uitdrukkingen van emotionele toestanden en innerlijke ervaringen die zich moeilijk in woorden laten vertalen. Ze dragen gewaarwordingen, herinneringen, plaatsen en gemoedstoestanden in zich die voorbij de rationele taal liggen. Verflagen stapelen zich op, bedekken en onthullen elkaar en creëren passages waarin kleur lijkt te verschijnen en weer te verdwijnen. Kalama beschouwt abstractie als een gedeelde emotionele taal, die culturele en geografische grenzen kan overstijgen. Zijn werk suggereert dat geen enkele emotie volledig op zichzelf staat: positief of negatief, wat wij voelen kan weerklank vinden in de ervaringen van anderen. Door deze herkenning wordt abstractie een ruimte waarin de individuele ervaring deel gaat uitmaken van een groter emotioneel veld. 

Deze onzichtbare verbindingen, opgebouwd uit individuele lijnen die met elkaar verstrengeld raken, staan centraal in de sculpturale praktijk van Latifa Medjdoub. Draden en vezels verweven zich tot structuren die zich ergens tussen organisme en architectuur bevinden. In haar doorlopende serie Entrelacs (Interlaces) put Medjdoub uit tradities van verweven en symmetrische motieven om onderlinge verbondenheid zowel als vorm als principe te onderzoeken. Terwijl lijnen elkaar ontmoeten en uiteenlopen, overlappen en zich van elkaar losmaken, ontstaan multidirectionele systemen waarin elk element zich ontwikkelt in relatie tot een ander. Geen enkele draad bestaat onafhankelijk van de structuur eromheen: spanning in één deel verandert het evenwicht van het geheel. Deze complexe vormen resoneren op verschillende schaalniveaus, van lichamen tot natuurlijke ecosystemen en sociale netwerken.  

Door Kalama en Medjdoub met elkaar in dialoog te brengen, onderzoekt Entangled wat er schuilgaat onder de ogenschijnlijke afzonderlijkheid van dingen. In schilderkunst en textielsculptuur bouwen beide kunstenaars complexe systemen van relaties op, die samen doen denken aan één uitgestrekt ecosysteem van onderling verbonden vormen, emoties, materialen en levens. Daarbinnen bestaat niets volledig op zichzelf: kruisingen, spanningen, afhankelijkheden en uitwisselingen geven het geheel voortdurend opnieuw vorm, zichtbaar én onzichtbaar.