Categorieën

Service

Het rode hart op de tong: Guus Klepke

Het rode hart op de tong: Guus Klepke
Politiek

Het rode hart op de tong: Guus Klepke

  • Han van der Horst
  • 21-09-2026
  • Politiek
Het rode hart op de tong: Guus Klepke

Guus Klepke; foto: Linkedin Frankelandgroep

IN MEMORIAM - Guus Klepke is overleden. Hij was in de hele stad bekend om zijn enorme baard, die hij al droeg lang voordat dit versiersel bij nieuwe generaties in de mode raakte. 

Het was niet de baard die Guus Klepke tot een bijzondere persoonlijkheid maakte. Dat waren zijn levensinstelling en de familietraditie. Een voorvader behoorde tot de oprichters van de Sociaal Democratische Arbeiders Partij Schiedam in het jaar 1899. Deze Klepke was uit Westfalen naar Schiedam getrokken om werk te zoeken in de glasindustrie. Hij is altijd arbeider gebleven en bekleedde nooit functies in de SDAP. Wel sloeg hij tot op hoge leeftijd geen ledenvergadering over, waar hij dan felle taal uitsloeg die door de gevestigde lokale partijleiders op zijn zachtst gezegd niet altijd werd gewaardeerd. Deze traditie is meer dan een eeuw lang levend gebleven in de familie Klepke, die zich zeer uitbreidde, want hij en zijn vrouw Willemine Helena Osterholt kregen 22 kinderen. 

Behalve zijn genen droeg de aartsvader van de Schiedamse Klepkes ook zijn rode inborst op het nageslacht over. De meeste Klepkes waren geheide socialisten, aanhangers van de SDAP en na de oorlog van de PvdA.

Zo ook Guus Klepke. Hij werd geboren op 16 december 1935 en groeide op in het Schiedam van de bezetting en de eerste magere jaren van de wederopbouw. Doorleren zat er voor hem niet in. Dat was aan het begin van de jaren vijftig voor kinderen uit arbeidersgezinnen geen haalbare kaart. . Uiteindelijk ging hij als incasseerder en meteropnemer werken bij het Gemeentelijk Energie Bedrijf. Dat wil zeggen: hij kwam wekelijks aan de deur om de meter af te lezen em met de klanten af te rekenen. Guus Klepke was geknipt voor dit werk. Hij verkeerde graag onder de mensen, van nature voelde hij met hen mee.

Klepke verdiende zo zijn brood totdat het wekelijks incasseren vervangen werd door maandelijkse rekeningen, die de klanten liefst per giro moesten betalen. Er was geen Schiedammer die bij zoveel mensen daadwerkelijk in huis is geweest als Guus Klepke. Op die manier leerde hij de vreugdes maar ook de zorgen en het verdriet van de gewone mensen kennen. Ook al omdat hij de tijd nam voor soms heel lange gesprekken, waarbij hij van zijn hart geen moordkuil maakte. Alle Schiedammers op leeftijd hebben een beeld van Guus met zijn enorme baard die ergens op een straathoek een gesprek staat te voeren. 

Wat hij zo leerde – en dat was enorm veel – bracht hij mee naar de PvdA, waar hij net als zijn voorvader actief lid van was. Tot op hoge leeftijd was hij bovendien de bezielende leider van de Rode Valken. Oorspronkelijk was dat de jeugdbeweging van de PvdA, waar je als kind al bij ging nog voor je in aanmerking kwam voor het lidmaatschap van de AJC, de Arbeiders Jeugd Centrale. In Nederland zijn de sociaaldemocraten er mee opgehouden om kinderen al zo vroeg bij de beweging te betrekken. In andere landen, zoals België, bestaat dit fenomeen nog wel. Deze teloorgang was voor de dwarse Guus geen reden om het erbij te laten zitten. Hij richtte in 1980 een Schiedamse afdeling op en wist zich zelfs van een schip als hoofdkwartier te verzekeren, de Groene Vrede. Varen en natuurliefde stonden daarbij altijd voorop, want Guus was wel een ijveraar voor de goede zaak maar zeker geen zieltjeswinner.

Bij de PvdA bracht Klepke met kracht te berde wat hij aan de basis van de samenleving achter al die voordeuren gezien en gehoord had. Dat spoorde om het zachtjes te zeggen, lang niet altijd met de beleidstaal die inmiddels bij de cultuur van de partij behoorde. Hij werd lastig gevonden en een stoorzender. Uiteindelijk heeft Klepke toch van 1998 tot 2002 deel uitgemaakt van de PvdA-fractie in de raad. 

Na zijn pensionering kon je Guus Klepke nog steeds op de fiets overal in Schiedam aantreffen. Zijn nieuwsgierigheid is hij nooit verloren, zijn rode hart hield hij altijd op de tong. 

Dat is nu dan opgehouden met kloppen. Guus Klepke was een waardevol burger van onze stad, die zeker een plaats verdient op de groslijst van de straatnamencommissie. 

 Guus Klepke werd vorig jaar nog geïnterviewd door Frankelandnieuws, zie hier.