Istanbul Supermarkt zorgt voor heksenketel

SCHIEDAM - De rij stond vanaf de Kloosterplaats. Tot aan de ingang van supermarkt Istanbul, pal naast die van de Passage onder aan de hol van de Broersveld. Vandaag ging de levensmiddelenzaak open.

Zeventig winkelwagentjes had Fatih Yildiz neer laten zetten. De ervaringen bij de opening van zijn andere twee zaken in Rotterdam-Zuid hadden hem geleerd dat er bij het openen van een supermarkt meer komt kijken dan op zeker moment simpelweg de deuren opendoen. 

Dus had hij stevige kerels bij de deur gezet die de mensen met een winkelwagentje druppelsgewijs de winkel binnen lieten. Dat had nogal wat voeten in de aarde, want veel nieuwsgierige klanten bleken ‘opeens’ bij een van de mensen te horen die net met winkelwagentje naar binnen waren gegaan.

Om acht uur stond een van de klanten, zeg maar nummer tien in de rij, er al. Hij was nieuwsgierig, maar vooral uit op goedkope boodschappen. “Zes kippetjes - nee, geen kippenpoten - voor tien euro.” 

Dat de klanten dat al wisten nog voor ze een voet in de winkel zetten, was dus geen toeval, maar het resultaat van een uitgedokterde campagne, met onder meer huis-aan-huis verspreiding van een reclamefolder. En een uitgekiende campagne via sociale media, die goed rondzong. 

Vandaar de honderden mensen voor de winkeldeur, zodat de winkelopening uitgroeide tot een ware happening, met verkeersbegeleiders van Toezicht & Handhaving en mopperende Schiedammers die ineens een flinke sta-in-de-weg tegenkwamen op hun vaste loopje, bijvoorbeeld omdat ze de rij moesten passeren.

En mensen waren fanatiek, zoals gezegd. Brutaal werd er klokke tien uur, na de opening in gebed met een imam, voorgedrongen en geprobeerd de bewakers om een vinger te winden, om maar snel naar binnen te kunnen. Voor iedere middenstander natuurlijk een droomscenario: dringen voor de deur.

Fatih Yildiz, die de zaak exploiteert samen met zijn broer, twee zussen, zwagers en andere familieleden, had er stiekem wel op gerekend. Voor de familie is het de vijfde onderneming die werd begonnen. De vader van de vier broers en zussen Yildiz kwam begin jaren zeventig naar Nederland, keerde terug naar zijn land van oorsprong, maar in 1983, ook het geboortejaar van Fatih, vestigde het gezin zich definitief in Rotterdam. Na winkels die ook weer van de hand werden gedaan, vestigde het familiebedrijf zich in 2009 als groothandel.

Daar ligt ook het geheim van het bedrijf, voor zo ver daarvan sprake is. Yildiz legt uit dat in plaats van bij een andere groothandel in te kopen, die zijn spullen misschien ook wel weer van een andere handelaar betrekt, de familie rechtstreeks bij producenten of veilingen kan inkopen. Dat scheelt natuurlijk de marges die de tussenhandel wil verdienen. En het scheelt ook ‘gedoe’ en rendement van de onderneming, zoals de ervaringen met wanbetalende klanten van de groothandel leerden; zijn bedrijf ging zo ooit voor 650.000 euro het schip in, door nog maar één niet-betalende klant. 

Voor Yildiz speelt in zijn opstelling als ondernemer, ook zijn levensinstelling een belangrijke rol. “Als je namens Allah geeft, geeft Allah ook, dubbel.” Dat betekent concreet voor hem dat als je een goede handel kunt maken en goedkoop kunt inkopen, je dat voordeel het beste kunt doorgeven aan de klant. Hij herinnert zich hoe in Coronatijd de prijzen van veel artikelen door het dak gingen. Hij sprak een vrouw voor wie bijvoorbeeld de olie om haar maaltijd te bereiden al te duur werd. “Die kostte op gegeven moment toch vijf euro?! Wij konden hem in Oekraïne voor 85 cent kopen. En hem aan onze klanten voor 1,50 aanbieden. De laatste vier containers gingen zelfs voor 99 cent.” De vrouw verzekerde Yildiz dat Allah hem zou begeleiden in zijn ondernemen. Zo ervaart hij het nu ook.

Goed, vandaag dus de grote dag. Het bedrijf besloot voor zijn derde zaak (naast die op de Dorpsweg en bij de Beierlandselaan, die de afgelopen jaren hun deuren openden) naar Schiedam te komen, volgens Yildiz vooral op vraag van potentiële klanten. Via een band van de familie van de Schiedamse moskee, de reclame en de nauwe banden die er in de gemeenschap van inwoners met Turkse roots in beide steden zijn, kreeg Yildiz ook in persoon met regelmaat te horen: “Wanneer komen jullie naar Schiedam?”

Toen de knoop was doorgehakt dat inderdaad te doen, als volgende stap in de groei van het bedrijf, koos Yildiz voor de Passage, voor het eerst in een winkelcentrum, zo stelt hij. Als experiment. Wat misschien een wat hogere huur vergt, maar waar veel roering en passanten tegenover staan.

Dat bleek vandaag. En ook weer niet. De rij was natuurlijk wel een beetje afschrikwekkend voor wie toevallig na zijn rondje over de markt langs de winkel kwam. Maar mensen die niet specifiek op de opening van Istanbul Supermarkt waren afgekomen, reageerden eerder afhoudend en wat meewarig op de oploop, dan enthousiast. Ontegenzeggelijk bestond het leeuwendeel van het eerste publiek deze ochtend, uit mensen met een Turkse achtergrond; de Nederlanders van het kaaskoppige soort lieten het nog goeddeels afweten. 

Dat is iets waar Yildiz graag verandering in gaat brengen. “We willen echt een zaak zijn waar iedereen zich welkom voelt. Vanwege onze kwaliteit en de lage prijzen. Kipfilet die bij Albert Heijn zestien euro kost, bij ons voor 4,99.” Dat kan toch ook niet anders dan de zuinige Nederlanders aanspreken, zegt hij. Wat dat betreft zit er weinig verschil in de aard van de mensen, of ze geboren zijn of ouders hebben in dat land aan de Noordzee of bij de Bosporus. Yildiz zegt zich hierover graag te laten adviseren. 

Dat is ook belangrijk voor hem (‘hoeveel van de achttien miljoen Nederlanders zijn er niet hier geboren? - ik denk twee miljoen’) want hij wil expanderen. In eerste instantie in de Rotterdamse regio, later wellicht verder. Hij droomt al van ‘dertig, 35 zaken’. Wat dat betreft is er nog het nodige te doen. Maar groei zal het bedrijf wel sterken in zijn mogelijkheden om als echte prijsbreker op te treden. Massa maakt macht immers. En al is het bedrijf met groothandel  nu een kleintje in het Nederlandse supermarktlandschap, een omzet die de twintig miljoen euro te boven gaat betekent duidelijk al een goed vertrekpunt. Massa is overigens ook van belang voor de snelheid waarop producten in de winkel kunnen liggen, natuurlijk vooral voor het versgoed belangrijk. Om een voorbeeld te geven over de kwaliteit van zijn assortiment geeft Yildiz het voorbeeld van een leverancier die achthonderdduizend euro investeerde in een machine om kipfilet te 'maken', dus te ontdoen van botjes en dergelijke.

Dat streven naar kwaliteit wordt gezien. Gezien de vele reacties van het winkelend publiek, dat de lege winkelwagentjes waarmee ze voor tienen op de Broersveld in de rij stonden - na anderhalf uur stond die rij nog steeds tot voorbij het Herenpad - bij de (zes) kassa’s had verruild voor wagentjes met koppen erop. Velen van de bezoekers kwamen ook van buiten de stad, zoals een dame uit Zaltbommel. Hard gingen de eieren, olie, verpakte kaas van Sütdiyari, de kip. Daarna was het in de heksenketel even zoeken naar de uitgang. Vandaag in ieder geval in de Passage. 

Met Istanbul Supermarkt en de aangekondigde komst van Ernsting's family naar de winkel direct bij de Passage-ingang aan de Hoogstraat, is het winkelcentrum zo’n beetje gevuld. De spannende vraag is nu: wordt Istanbul een grote trekker die het koopcentrum en de Broersveld zal voorzien van extra toeloop? En als dat het geval is, welke verkopers van levensmiddelen zullen daardoor klandizie kwijtraken?

Op de foto's hieronder Fathi Yildiz met het witte overhemd met werkje erin; zijn broer Hüseyin - ook wit overhemd - wordt geïnterviewd voor de camera.