Punten op de I

COLUMN - Met dans en akrobatiek is gisteren het nieuwe informatiepunt van de gemeente Schiedam geopend. Eigenlijk is dat het VVV, maar het takenpakket heeft zich in de loop der jaren zo uitgebreid dat deze oude vlag de lading niet meer dekte.

Ik weet nog hoe heel vroeger het VVV in een houten gebouwtje zat, aan de kop van de Plantage onder de bomen, waar de Tuinlaan toen nog een bocht maakte naar de Lange Nieuwstraat. Daar zetelde mijnheer Van der Boom, die tevens directeur was van de Schiedamse Gemeenschap. Deze organisatie gaf een fraai maandblad uit waarin voor die tijd heel goede PR werd bedreven. De hoofdtaak was echter het organiseren van culturele evenementen door het jaar heen. Het hoogterpunt was de zogenaamde vakantieweek in augustus. Dan was het tevens kermis. Die besloeg de hele Broersvest van de Korte Singelstraat tot de ruïne.

De Schiedamse Gemeenschap is wegens sleetsheid opgedoekt. Het fraaie houten kantoor viel onder de slopershamer en het VVV verhuisde naar de Buitenhavenweg. Daar betrok het voor het eerst een echt historisch pand, de voormalige gemeenteschool van de even voormalige gemeente Oud- en Nieuw Mathenesse.

Sinds een paar dagen zit het VVV, nu I-Punt geheten, op een nog historischer plek: de oude doopkapel van de Grote Kerk, die tegen de toren aangebouwd is. Na de reformatie heeft deze best indrukwekkende aanbouw met zijn hoge zoldering een ongodsdienstige bestemming gekregen. Het stadsbestuur vestigde er de waag. Dat was een instelling van de overheid waar je tegen een kleine vergoeding je goederen kon (en vaak moest) laten wegen. Koper en verkoper wisten dan zeker dat er geen vervalste gewichten gebruikt werden.

Tegenwoordig kennen wij een ijkwezen dat toeziet op de eerlijkheid van het wegen. Zo'n waag heeft dan geen functie meer. Op den duur wisten de meeste Schiedammers niet eens meer dat die aanbouw aan de Grote Kerk ooit de Schiedamse stadswaag was.

Aan die wetenschap valt nu niet meer te ontkomen. Wie het I-Punt binnenstapt, ziet meteen de reusachtige balans die aan het plafond is opgehangen. Dit loodzware gevaarte kan ladingen van honderden kilo's aan. Je kunt dan ook zo tussen de schalen doorlopen. De weegschaal is manshoog. Althans, dat was hij in de ogen van de makers, want vroeger was de gemiddelde lengte van de Nederlanders veel lager dan nu.

Ik had al gauw op een verschrikkelijke manier mijn knar gestoten tegen een ijzeren punt die dreigend naar beneden wees. Er stonden dames bij. Dus ik gedroeg mij beheerst en waardig in plaats van dat ik een vloekzang aanhief op een ouwe teringweegschaal die het leven van de burgerij in gevaar brengt.

Nu zijn weegschalen om te wegen en niet om onderdoor te lopen. Toch kwam menig bezoeker van het openingsgebeuren op onzachte wijze in aanraking met de punt van de reuzenweegschaal. Men gaat er nu precies onder, een mooie vaas met bloemen zetten of een ander sympathiek ogend obstakel om te voorkomen dat mensen tussen de schalen doorlopen en zo wellicht met een gedeukte schedel huiswaarts moeten keren. Eerljik is eerlijk: die oude doopkapel is op een fantastische manier gerestaureerd. Dat I-Punt is een bezoek meer dan waard, ook als je niks te vragen hebt.

Die punten wilde ik graag op de I zetten.