Bedwantsen plaag in huizen in oost - ervanaf kom je niet

Bedwants

SCHIEDAM - Ze zijn ten einde raad in de familie Sitarsz/Shalaby, wonend aan de Snelliussingel in oost. Hun woningen zijn vergeven van de bedwantsen.

En dat al langere tijd. Agata Shalaby schat al zo’n twee jaar. Begin dit jaar vond ze het te gek worden en kaartte de plaag aan bij verschillende instanties. Tot dusver zonder resultaat.

Nu ja, bijna. Haar vragen en klagen bracht Shalaby bij de organisatie ‘This is care’, actief in de drie Waterwegsteden, en Capelle en Krimpen. Deze nog jonge organisatie noemt zichzelf ‘zo’n beetje het laatste adres als iemand nergens meer terecht kan’ en ambulante begeleiding. This is care springt nu voor de familie in de bres.

Bedwantsen zijn zeer irritante beestjes. Ze bijten, op zoek naar bloed van mensen, en dieren. Dat zorgt voor jeukende rode bultjes, erg irritant. 

En het vervelende is: je doet er weinig aan. Verschillende ‘specialisten’ beten zichzelf al stuk op de diertjes. “De woningeigenaar stuurde al verschillende bedrijven langs om de woningen te behandelen”, vertelt Agata Shalaby, gebruikmakend van de computertechniek van de kunstmatige intelligentie, omdat haar Nederlands nog niet zo goed is; ze is geboren in Polen en kwam voor werk naar Schiedam. Verschil maakten de bestrijders nog niet. “Helaas heeft dit geen blijvend resultaat. De bedrijven komen langs, sprayen de woning en vertrekken weer, maar na verloop van tijd komen de bedwantsen gewoon terug.” 

Dit omdat de insecten zich ook in de constructie van het gebouw bevinden, zo leerde Shalaby tot haar spijt. Ze kruipen in muren, vloeren en plafonds. “'s Nachts komen de bedwantsen uit de muren, onder de vloeren en uit verschillende kieren en naden tevoorschijn en verspreiden zij zich vervolgens naar andere ruimtes en woningen.”

De familie liet het er niet bij zitten. “Wij huren nu ongeveer één keer per twee maanden op eigen kosten een ongediertebestrijder uit Polen in, die speciaal naar ons toe komt om onze woningen te behandelen. Ook hij heeft ons meerdere keren uitgelegd dat deze behandeling slechts een tijdelijke bescherming biedt en het onderliggende probleem niet oplost.”

“Volgens de informatie die wij hebben gekregen, zou een professionele warmtebehandeling (heat treatment) noodzakelijk kunnen zijn om de bedwantsen daadwerkelijk te bestrijden”, aldus Shalaby.

Dus kaartte de familie, geholpen door This is care, de problemen aan bij verschillende instanties. Zij leerden dat de gemeente niets kan doen omdat het een woning van een particuliere eigenaar is. De Huurcommissie, de wijkagent en het Juridisch Loket brachten evenmin een oplossing naderbij.

Want die zou moeten bestaan uit twee zaken: een technische/biologische, die de diertjes voorgoed uit de woningen verwijdert en houdt, en een financiële.

De Poolse familie kwam naar Nederland om te werken, en doet dit nu voor het uitzendbureau. Ze bestaat uit moeder Agata, drie zonen, de vriendin van een van hen en twee kleine kinderen. De situatie in de twee woningen, die boven elkaar liggen, is nijpend. Agata vertelt: “Deze situatie heeft inmiddels zeer ernstige gevolgen voor onze lichamelijke en psychische gezondheid. Een van ons heeft al langere tijd te maken met een depressie. Door deze voortdurende situatie is de psychische toestand aanzienlijk verslechterd. Ik ben inmiddels echt aan het einde van mijn krachten. Ik slaap 's nachts bijna niet meer, ben voortdurend gespannen en bang voor nieuwe beten en heb inmiddels regelmatig paniekaanvallen. Ik voel mij machteloos en weet niet meer hoe lang ik dit nog kan volhouden.”

Er is weinig geld in de familie, ook als je bedenkt dat Agata voor een woning van 45 vierkante meter, waar een volwassen zoon met zijn vrouw en een zoon van veertien ook in wonen, duizend euro huur betaalt. Ook het regelmatig vervangen van meubilair en bed hakt er financieel in. En verhuizen kunnen ze niet, want woningen zijn er immers amper.

Komende week komt er via Irado iemand kijken. Deze specialist in de plaagdierbestrijding heeft nog vertrouwen de wantsen te kunnen verwijderen. De familie hoopt dat hij dat vertrouwen waar kan maken, maar is ondertussen toch wel sceptisch. “Het liefst zouden we verhuizen, stellen zij. Maar een urgentieverklaring is niet zo maar verkregen. “We zijn echt wanhopig.”

Een belangrijke vraag die zij en This is care zich stellen: blijft de wantsenplaag beperkt het blok met de twee woningen van de familie?