Feest vol fantasieën aan de Buitenhavenweg

Foto: De Veenfabriek

SCHIEDAM – Aan de Buitenhavenweg is een praktisch leeg terrein. Er ligt een elektriciteitskabel met een stopcontact. Theaterpubliek druppelt binnen (buiten?) en krijgt een tas van een supermarkt, met een piepschuim blok daarin. Ze kruipen wat bij elkaar. Sommigen gaan zitten. Twee acteurs met een beperking komen op, heten iedereen welkom en vertellen wat er volgens hun allemaal gaat gebeuren. Plotseling komt er een oude, open vrachtauto de hoek om met elf acteurs en muzikanten aan boord. Ze stappen uit, sluiten de elektra aan en spelen live het eerste lied.

Zo ziet ongeveer het stuk Songspiel My Videoland eruit. De Veenfabriek en Theatergroep Domino presenteren dat op 28 en 29 mei, op het terrein bij Nolet, bij de loodsen waar nu Snapshot of a larger order plaatsvindt. Het wordt volgens de organisatoren 'een feest vol fantasie”en en verhalen van mensen met een verstandelijke beperking'.

Dat gebeurt allemaal 's ochtends, op zaterdag en op zondag. Met na afloop een ontbijt en bijvoorbeeld bezoek aan ' Snapshot'. Behalve in Schiedam spelen ze ook op het Openluchttheater in de Leidse Hout, tijdens de Operadagen Rotterdam, op Oerol en in het Amsterdamse Bos. Regisseur Paul Koek en de acteurs en muzikanten nemen het publiek mee in de gedroomde film van drie kunstenaars met een beperking waarmee ze het podium delen.

"Begin je dag zonder beperkingen en beland in een wereld waar je nog nooit bent geweest!", is de inzet van de gezelschappen. Het fantaseren over een paradijs op aarde is volgens hen van alle tijden. Paul Slangen van De Veenfabriek: "Al deze fantasieën, van de Hoorn des Overvloeds tot aan Utopia, hebben gemeen dat er geen gebrek is en dat er vrede heerst. Wij lijken dit paradijs te hebben gerealiseerd, maar het is een wereld waarin er nog maar weinig ruimte voor de verbeelding is. Door de neiging alles te reduceren tot het geld dat het kost (of oplevert), is het vrije denken bijna onmogelijk geworden. Behalve voor outsiders zoals de verstandelijk beperkten die aan de zijlijn staan, omdat ze niet kunnen beantwoorden aan de wetten van het economische denken. De Veenfabriek geeft zich in Songspiel My Videoland aan deze mensen over."

Geholpen door acteurs en muzikanten van de Veenfabriek creëren zij hun eigen wereld die aan hun verlangens, dromen en fantasieën beantwoordt, aldus Slangen. "Songspiel My Videoland is daarmee een provocatie voor het logische denken dat de maatschappij eerder opsluit dan bevrijdt." De creatieve impuls van de spelers van Theatergroep Domino zal daarom leidend zijn voor de totstandkoming van de voorstelling. "Niet vanuit anarchistisch oogpunt. En ook niet om chaos te creëren. Maar om de kunst op onbekend terrein te laten belanden en ergens uit te komen waar zowel de kunstenaars als het publiek nog nooit zijn geweest."

Daarom presenteert De Veenfabriek de voorstelling ’s ochtends vroeg en op kale plekken, zoals op het bedrijfsterrein aan de Buitenhavenweg. "Hier verenigt het publiek zich in een open cirkel waarna de acteurs en muzikanten de ruimte omtoveren met bespiegelingen, verlangens en dromen."

De Veenfabriek heeft een lange traditie in het creëren van volwaardige, kunstzinnige en opiniërende activiteiten rondom haar voorstellingen, aldus Slangen. Voor Songspiel My Videoland is er contact gelegd met Special Arts, de landelijke organisatie die de belangen behartigt van beeldend kunstenaars met een beperking. "Sinds de biënnale van Venetië in 2013 de kunst van kunstenaars met een beperking in de context van de gewone kunst heeft gepresenteerd, is er veel aandacht voor deze speciale kunst." Dankzij deze impuls is in maart in Amsterdam een permanente tentoonstelling van Outsiderart door koningin Maxima geopend.