Flying Angel en andere zeemanshuizen knokken om voortbestaan

05-10-2020 Gezond Redactie

Het Schiedamse zeemanshuis; foto's: Offshore Valley en Kerkpagina


SCHIEDAM - Het is pompen of verzuipen voor de zeemanshuizen in Nederland, ook voor Flying Angel in Schiedam. Zij voeren actie om het voortbestaan zeker te stellen.

De zeemanshuizen of zeemanskerken willen morgen een petitie aanbieden aan de commissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Tweede Kamer. In deze petitie wordt gewezen op de noodzaak om de zeemanshuizen structureel te financieren. Het welzijnswerk ten behoeve van zeevarenden staat volgens de Nederlandse Zeevarendencentrale (NZC) 'op omvallen'.

"Wanneer niet op korte termijn gelden beschikbaar worden gesteld dan dreigt voor een aantal zeemanshuizen: sluiting." Nederland voldoet volgens de NZC niet aan zijn internationale verplichtingen ten aanzien van het welzijn van zeevarenden in de zeehavens. "Deze verplichtingen staan omschreven in een arbeidsverdrag genaamd MLC 2006. Het is opgesteld door de International Labour Organisation, een uitvoeringsorgaan van de Verenigde Naties. Deze Maritime Labour Convention is door de Nederlandse regering ondertekend maar de implementatie ondervindt voortdurend vertraging waardoor er een onhoudbare situatie ins ontstaan", aldus de samenwerkende zeemanskerken in Schiedam, Vlissingen, Terneuzen, Rotterdam, Amsterdam, Moerdijk en de Eemshaven. De Flying Angel is gevestigd onder de rook van Huisman aan de Wiltonhaven.

De Nederlandse staat heeft in 2005 de subsidie voor zeemanshuizen stopgezet zonder te waarborgen dat deze zorg zelfstandig kan worden geëxploiteerd, zegt de NZC. "Men ging er destijds vanuit dat havenbedrijven, gemeenten, kerken en sponsoren dit werk lokaal zouden ondersteunen. Dit is slechts gedeeltelijk gebeurd. In Rotterdam zijn drie goed bezochte zeemanshuizen (meer dan honderd bezoekers per dag) gesloten. De zeemanshuizen in Amsterdam, Terneuzen, Vlissingen en Schiedam staan op het randje van omvallen terwijl het zeemanshuis in Oostvoorne door ruimtegebrek niet verder kan groeien. Door politieke, wettelijke- en conjuncturele omstandigheden kunnen goedlopende zeemanshuizen morgen weer gesloten moeten worden."

"Wanneer de zeemanshuizen gesloten moeten worden gaat ook een traditie verloren waarbij honderden vrijwilligers hun steentje bijdragen." Er zijn zo'n tweehonderd vrijwilligers en enkele professionele krachten betrokken bij de zorg aan zeevarenden in Nederland.

De Coronacrisis maakt de situatie voor de zeemanshuizen nog lastiger. "Veel zeevarenden mogen en willen uit angst voor besmetting niet meer van boord. Hierdoor lopen de exploitatietekorten van de centra nog verder op."

Bij het bezoekwerk dat door vrijwilligers en beroepskrachten aan boord van schepen wordt verricht, is de basis van een zeemanshuis een voorwaarde, aldus de NZC. "Op dit moment is er een grote behoefte aan SIM-kaartjes voor de mobiele telefoon, vrije geneesmiddelen en snoepgoed. Deze worden vanuit de zeemanshuizen aan boord gebracht. Daarbij is de behoefte aan een luisterend oor en morele steun groter dan ooit. De dankbaarheid die zeevarenden uiten voor het werk staat in schril contrast met de financiële onzekerheid waarmee de zeemanswelzijnsorganisaties te maken hebben."

De situatie in Nederland steekt schril af bij die van omringende landen. "Daar kan een zeevarende in elke haven van enige betekenis een zeemanshuis bezoeken. Het is pijnlijk dat een land met de grootste en de op drie na grootste haven van Europa (Rotterdam en Amsterdam) niet toonaangevend is maar achterloopt." Volgens de NZC bezoeken jaarlijks 42.000 zeevarenden de zeemanshuizen. "Circa 4600 scheepsbemanningen worden jaarlijks aan boord bezocht."







Gerelateerd