Sjef Henderickx

08-05-2022 Uit Redactie

Sjef Henderickx buigt zich over de brandijzers die hij heeft verwerkt in een ontwerp voor de Locomotiefsteeg; foto: Jenevermuseum


COLUMN - Wat mij betreft wordt de hele afgelopen week overschaduwd door de dood van Sjef Henderickx. Hij tobde al een tijd met zijn gezondheid maar toch kwam dit einde geheel onverwacht. Juist daarom is de schok groot.

Als Schiedammers Sjef niet persoonlijk ontmoet hebben, dan kennen zij in ieder geval zijn werk dat op verschillende plekken in de stad te vinden is. Hij was niet alleen een begenadigd tekenaar, hij maakte ook veel plastisch werk.

Daarbij was hij het tegendeel van de cliché kunstenaar. Wij hebben de neiging in schilders en beeldhouwers een soort Vincent van Gogh te zien: volkomen gedreven door hun talent en hun demonen, miskend en pas na hun dood geëerd. Onmaatschappelijk omdat de wil tot scheppen geen ruimte laat voor wat we hier maar huisje boompje beestje noemen.

Zo niet Sjef Henderickx. Hij was een toegewijd vader en echtgenoot. Hij straalde uit dat talent alleen maar tot zijn recht komt als het richting wordt gegeven door zelfdiscipline. Sjef had die karaktertrekken niet van een vreemde. Hij groeide op in een artistiek milieu. Zijn vader André en zijn oom Frits maakten glas-in-loodramen voor kerk en kroeg. Althans dat was de kern van hun bedrijf. Hun artistieke productie was  veelzijdiger maar hier is het niet de plek daar dieper op in te gaan. Aan hun voorbeeld moet Sjef gezien hebben dat talent discipline vereist. En hij heeft dat zelf weer doorgegeven aan zijn zoon Arne, die behalve kunstenaar ook uitvinder is

Andere mensen gingen naar kantoor, fabriek of winkel, Sjef naar zijn atelier waar hij heel systematisch zichtbaar maakte wat in zijn hoofd speelde. Na gedane arbeid kwam hij weer naar huis. Sjef hield zijn kennis niet voor zichzelf. Hij wilde die juist delen. Daarom werd hij docent aan de Koninklijke Academie in Den Haag. Dat schiep net zo goed verplichtingen die ordening gaven aan zijn leven. Ooit zei Karel Appel: ‘Ik rotzooi maar wat aan’. Dat deed Appel uiteraard niet. Hij zei dat alleen maar om zijn vele vijanden te ergeren. Sjef rotzooide net zo goed niet aan. Integendeel. Maar hij zag er ook het nut niet van in het grote publiek met wilde taal te provoceren. Hij legde liever uit. Hij deed liever voor. Hij probeerde kunstenaars en publiek bij elkaar te brengen. Sjef is grondlegger van de stichting Kunst Werkt, die al sinds jaar en dag leuke kleine tentoonstellingen organiseert, entree gratis. 

Fijne vent, Sjef. En er is wat uit zijn handen gekomen. 



Gerelateerd